O importante não é chegar, mas o que se aprende no caminho. สิ่งที่สำคัญไม่ใช่การถึงที่หมาย แต่คือสิ่งที่ได้เรียนรู้ระหว่างทาง
"O importante não é chegar, mas o que se aprende no caminho." (โออิมปอร์ตันชี นาว เอ ชีการ์, มัส โอ เก ซี อาพเรนดี โน คาไมญู) หมายถึง "สิ่งที่สำคัญไม่ใช่การถึงที่หมาย แต่คือสิ่งที่ได้เรียนรู้ระหว่างทาง" ประโยคนี้สื่อความหมายถึงความสำคัญของการเดินทางมากกว่าการถึงจุดหมายปลายทาง นั่นคือการเรียนรู้ที่เราได้รับจากประสบการณ์ต่างๆ ระหว่างทางที่ทำให้เราเติบโตและพัฒนา ตัวอย่างเช่น ถ้าเราเดินทางไปเที่ยวต่างประเทศ (Se viajamos para o exterior) แทนที่จะตั้งเป้าที่จะไปที่ไหนสักแห่งเพียงอย่างเดียว เราควรสนุกกับประสบการณ์ที่เกิดขึ้น (devemos aproveitar as experiências que acontecem) เช่น การพบปะผู้คนใหม่ๆ (conhecer pessoas novas) หรือการลองอาหารท้องถิ่น (experimentar a comida local) ซึ่งทั้งหมดนี้จะทำให้เรามีความทรงจำที่มีคุณค่ายิ่งกว่าแค่การไปถึงที่หมาย นอกจากนี้ การมองโลกในแง่ดี และวิธีการจัดการกับอุปสรรคที่เกิดขึ้นตลอดการเดินทาง (os desafios que encontramos no caminho) ก็เป็นสิ่งที่มีค่าที่เราสามารถเรียนรู้ได้ โดยที่การเผชิญหน้ากับปัญหาจริงๆ จะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น (ficamos mais fortes) และเรียนรู้การปรับตัว (aprender a nos adaptar) ซึ่งเป็นทักษะที่สำคัญในชีวิต ในการศึกษา (nos estudos) การเข้าใจว่าการเรียนรู้ไม่ได้เพียงแค่มาจากผลลัพธ์สุดท้าย แต่ยังมาจากความพยายามและการทำงานหนัก (trabalho duro) ก็เป็นประเด็นสำคัญที่ช่วยให้เรามีมุมมองที่เปิดกว้างต่อการเรียนรู้มากขึ้น ดังนั้น เราควรให้ความสำคัญกับประสบการณ์ (experiências) ที่เกิดขึ้นระหว่างทางและการเรียนรู้ (aprendizado) ที่เราจะได้รับ ซึ่งจะช่วยให้เราเติบโตทั้งในด้านความคิดและอารมณ์ (crescer emocionalmente) และทำให้การเดินทางครั้งนั้นมีความหมายยิ่งขึ้นในชีวิตของเรา