O correio pode levar uma mensagem, mas o sentimento é quem dá vida a ela.
ประโยค "O correio pode levar uma mensagem, mas o sentimento é quem dá vida a ela." แปลว่า "ไปรษณีย์สามารถส่งข้อความได้ แต่ความรู้สึกคือสิ่งที่ทำให้ข้อความนั้นมีชีวิตชีวา" (o ko-HAY-o POD-eh leh-VAHR OO-mah men-SAH-jem, mazh oo sen-tih-MEN-toh eh keh da VEE-dah ah E-lah).
ในที่นี้ เราสามารถเข้าใจได้ว่าข้อความเองอาจจะถูกส่งไปถึงผู้รับ แต่ถ้าข้อความนั้นไม่มีอารมณ์หรือความรู้สึก อย่างเช่น เมื่อเราส่งข้อความถึงเพื่อนเพื่อบอกข่าวดี (mensagem boa) ถ้าเราไม่ใส่ความรู้สึกลงไป ข้อความนั้นอาจจะดูธรรมดาไปเลย (um pouco sem vida).
ตัวอย่างเช่น: - ถ้าเราเขียนว่า "Eu gosto de você" (เอ- วี- โกร- ส โต- จี- โว- เซ) แปลว่า "ฉันชอบคุณ", ถ้าเราเขียนในแบบนี้แค่แห้งๆ อาจจะไม่มีความรู้สึกเท่าที่ควร แต่ถ้าเราเขียนว่า "Eu gosto muito de você! Você é especial para mim!" (เอ- วี- โกร- ส โต- มอย- โต้- จี- โว- เซ! โว- เซ- เอ- เอส- เป- ซี- อัล- พา- รา- มิม!) ซึ่งแปลว่า "ฉันชอบคุณมาก! คุณพิเศษสำหรับฉัน!" ก็จะทำให้ข้อความนั้นมีชีวิตชีวา (vida) ขึ้นมาอีกมาก.
โดยสรุป ความรู้สึกเป็นสิ่งสำคัญ ที่ช่วยทำให้ข้อความที่ส่งถึงกันนั้นมีความหมายมากกว่าแค่คำพูดเพียงอย่างเดียว!