Đi một mình đôi khi, có thể cảm thấy cô đơn.
การเดินทางคนเดียว đôi khi (đôi khi - โดยเฉพาะเมื่อ) จะทำให้เราค cảm thấy cô đơn (cô đơn - โคโดน) นั่นคือรู้สึกเหงา เพราะเราไม่มีใครที่จะพูดคุยหรือแบ่งปันประสบการณ์ด้วย cách nàoเลย (cách nào - คา๊ด นาว) การไปไหนมาไหนคนเดียว đôi khi có thể mang lại những khoảnh khắc tĩnh lặng, nhưng cũng có thể khiến chúng ta cảm thấy bị bỏ rơi (bỏ rơi - บอโรย) ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณเดินไปที่สวนสาธารณะและไม่มีเพื่อนร่วมทาง, bạn có thể cảm thấy cô đơn.
(Bạn có thể cảm thấy cô đơn - บาน กอ เผเธอ โคโดน) แต่ถ้าคุณใช้เวลาอยู่กับตัวเอง đểคิดทบทวน, điều đó cũng có thể là cơ hội tốt để khám phá bản thân (khám phá bản thân - คามฟา บาน เธิน) ในขณะที่เดินทางคนเดียว đôi khi đemมาซึ่งความคิดสร้างสรรค์และความสงบ, การสื่อสารกับตัวเอง là điều quan trọng (là điều quan trọng - ลา เดียว กวน เตี๊ยง) การเป็นผู้เดินทางคนเดียวอาจนำมาซึ่งประสบการณ์ดีๆ (ประสบการณ์ดีๆ - ปราซบเกียรณ์ ดีๆ) โดยถ้าเราจัดการความรู้สึก côi cút (côi cút - โคคุด) ให้ดี, เราจะสามารถเติบโตได้จากประสบการณ์เหล่านี้.
ดังนั้น การเดินคนเดียว đôi khi không phải là một điều tiêu cực, mà có thể mang đến những cơ hội mới (cơ hội mới - โคอฮอย นม) ให้เราเข้าใจโลกและตัวเองมากขึ้น.