Fieber messen วัดไข้
Fieber messen (วัดไข้) การวัดไข้เป็นสิ่งที่สำคัญเมื่อเรารู้สึกไม่สบายหรือมีอาการเจ็บป่วย (Wenn wir uns unwohl fühlen oder krank sind, ist es wichtig, Fieber zu messen.) 1. อุปกรณ์ที่ใช้ในการวัดไข้ (Das benötigte Gerät) ปกติเราจะใช้เทอร์โมมิเตอร์ (Fieberthermometer) เพื่อวัดไข้ เช่น แบบดิจิตอล (digital) หรือแบบปรอท (Quecksilber).
- ตัวอย่าง: "Ich habe ein digitales Fieberthermometer." (ฉันมีเทอร์โมมิเตอร์ดิจิตอล.) - การออกเสียง: [อิช ฮาเบ ไอน ดิจิทัลส์ ฟีเบอร์ธีรโมมิเตอร์] 2. วิธีการวัดไข้ (Die Methode zur Fiebermessung) เราสามารถวัดไข้ได้หลายวิธี เช่น - วัดที่ปาก (oral) – "Messen Sie das Fieber oral." (วัดไข้ที่ช่องปาก.) - การออกเสียง: [เมสเซน ซี ดาส ฟีเบอร์ โอราล] - วัดที่ขาหนีบ (axillary) – "Messen Sie das Fieber im Achselbereich." (วัดไข้ที่รูทีนั่เหลือ.) - การออกเสียง: [เมสเซน ซี ดาส ฟีเบอร์ อิม อาคเซลเบเรค] - วัดที่หู (tympanic) – "Messen Sie das Fieber im Ohr." (วัดไข้ที่หู.) - การออกเสียง: [เมสเซน ซี ดาส ฟีเบอร์ อิม โอห์] 3. ค่าไข้ที่ถือว่ามีไข้ (Fieberwerte) โดยทั่วไปถ้าค่าอุณหภูมิสูงกว่า 37.5 องศาเซลเซียส เราจะถือว่ามีไข้ (Wenn die Temperatur über 37,5 Grad Celsius liegt, haben wir Fieber.) - ตัวอย่าง: "Mein Fieber ist 38 Grad Celsius." (ฉันมีไข้ 38 องศาเซลเซียส.) - การออกเสียง: [ไมน์ ฟีเบอร์ อิซ 38 เกรด เซลเซียส] การวัดไข้เป็นขั้นตอนง่ายๆ แต่สำคัญมากในการดูแลสุขภาพของเรา (Die Fiebermessung ist ein einfacher, aber wichtiger Schritt zur Gesundheitsüberwachung.) อย่าลืมว่าถ้าหากไข้สูงเกินไป เราควรปรึกษาแพทย์ (Wenn das Fieber zu hoch ist, sollten wir einen Arzt konsultieren.) - การออกเสียง: [เวน ดาส ฟีเบอร์ ทู โฮช อิส, โซลเทน วี อีเนิน อาร์ซท์ คอนซัลทิเร็น]