地面交通 การขนส่งภาคพื้น
地面交通 (dìmiàn jiāotōng) หมายถึง การขนส่งภาคพื้น ซึ่งรวมถึงการเดินทางโดยรถยนต์, รถไฟ, รถบัส และจักรยาน ตัวอย่างเช่น ในเมืองหลวงมีระบบ 公共交通 (gōnggòng jiāotōng) ที่หลากหลาย ช่วยให้ผู้คนเดินทางสะดวก เช่น รถไฟใต้ดิน (地铁, dìtiě) ที่มีการเดินทางรวดเร็วและสะดวกสบาย การขนส่งด้วยรถบัส (公交车, gōngjiāo chē) เป็นอีกวิธีที่นิยมมากในเมืองใหญ่ การขึ้นรถบัสต้องรอ 车站 (chēzhàn) หรือตำแหน่งหยุดรถบัส ถ้ามีการเปลี่ยนสายรถบัสก็สามารถใช้บัตรเดียวกันได้ในการเดินทาง สำหรับการใช้รถยนต์ส่วนตัว (私家车, sījia chē) ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ให้ความสะดวก แต่ต้องระวังเรื่อง 交通拥堵 (jiāotōng yōngdǔ) หรือติดขัดจราจรในช่วงเวลาที่มีคนเดินทางมาก ด้วยเหตุนี้ การขนส่งภาคพื้น (地面交通, dìmiàn jiāotōng) จึงมีความสำคัญในการทำให้การเดินทางในชีวิตประจำวันนั้นง่ายและรวดเร็วมากขึ้น