食物的味道屬於心靈 รสชาติของอาหารอยู่ที่จิตใจ
食物的味道屬於心靈，這句話的意思是ว่า รสชาติของอาหารไม่ได้อยู่ที่เพียงแค่ส่วนผสมหรือวิธีการทำ แต่จริง ๆ แล้วมันขึ้นอยู่กับความรู้สึกและประสบการณ์ของเรา (zhè jù huà de yìsi shì: Rùnsāo de wèidào bù zài qǐng jiù shì bù wéi zhù shì bù zhēn zài yú sùnwèi de gōngyù, dàn shì zhēnzhèng shì jūn zài wǒmen de gǎnjué hé jīngyàn zhōng.) ตัวอย่างที่แสดงให้เห็นคือ Prasae (普食) บางคนอาจจะรู้สึกว่าข้าวผัด (炒飯, chǎofàn) มีรสชาติที่ดีมากเมื่อรับประทานในช่วงเวลาที่มีความสุข หรือเมื่ออยู่กับครอบครัว (家人, jiārén) ขณะที่บางคนอาจจะรู้สึกว่าข้าวผัดจานเดียวกันนั้นจืดชืดถ้าหากรับประทานอยู่คนเดียว (dàn shì zài zìjǐ dúzì chī shíhuì huì juédé fàn zhuāng jiān yā) นอกจากนี้ ความทรงจำเกี่ยวกับอาหารก็มีส่วนทำให้เราให้ความหมายกับรสชาติ เช่น ถ้าเราเคยทานอาหารที่ทำจากคุณแม่ (媽媽, māma) จะรู้สึกอร่อยมากกว่าที่ผู้อื่นทำให้ (zài hùzú zhōng wǒmen de jìyì gǎnjué sǐdòu bù jiù shì pǔtōng de) 總結來說，食物的味道屬於心靈，這句話告訴我們ว่า การทำอาหารจะไม่ใช่แค่การปรุงแต่งรสชาติ แต่จะเป็นเรื่องของความรู้สึก สิ่งที่เราทานและรู้สึกจากอาหารนั้นเกี่ยวข้องกับประสบการณ์ของเราเอง (zuòwéi àn jīngyàn ér liánlián, zhè jiù shì zhèngyì shì shénme)