Ẩm thực อาหาร
อาหารเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมไทยและวัฒนธรรมเวียดนาม โดยเฉพาะในเรื่อง 'Ẩm thực' (อาหม์ถึก) ซึ่งหมายถึงการทำอาหารและการกินอาหาร ในภาษาเวียดนาม อาหารมีความหลากหลาย ปรุงโดยใช้ส่วนผสมที่สดใหม่ และมีรสชาติที่อร่อย ตัวอย่างเช่น 'Phở' (เฟอ) เป็นก๋วยเตี๋ยวที่มีน้ำซุปกลิ่นหอม และ 'Bánh mì' (บันหมี่) คือแซนด์วิชเวียดนามที่ทำจากขนมปังฝรั่งเศส ในไทยก็มีอาหารที่น่าสนใจเช่นกัน ตัวอย่าง 'ต้มยำกุ้ง' (Tom Yum Goong) เป็นซุปเผ็ดที่มีส่วนผสมหลักคือกุ้ง และมีรสชาติที่เผ็ดเปรี้ยว ขณะที่ 'ส้มตำ' (Som Tum) เป็นสลัดมะละกอสุกที่มีรสชาติจัด และมักจะเสิร์ฟกับข้าวเหนียว อาหารทั้งสองประเทศยังมีการใช้สมุนไพรที่สดใหม่ เช่น ในอาหารเวียดนามมักใช้ 'Ngò gai' (กล้วยไม้) และ 'Húng quế' (โหระพา) ซึ่งช่วยเพิ่มกลิ่นและรสชาติ ในขณะที่ไทยก็มี 'ใบมะกรูด' (Bai Makrut) และ 'ตะไคร้' (Tà Krai) ที่ทำให้รสชาติอาหารไทยเป็นเอกลักษณ์ สุดท้าย อาหารนอกจากจะมีรสชาติอร่อยแล้ว ยังเป็นการสื่อสารและการเชื่อมโยงวัฒนธรรมของคนในประเทศไทยและเวียดนามด้วย โดยที่ 'Ẩm thực' (อาหม์ถึก) สื่อถึงความรักในอาหารและการทำอาหารที่สร้างสรรค์ร่วมกัน