Miếng ăn là miếng nhục อาหารเป็นความอับอาย
'Miếng ăn là miếng nhục อาหารเป็นความอับอาย' คือสำนวนในภาษาเวียดนามที่แปลว่า "อาหารนั้นมีความสำคัญมาก และไม่ควรอับอายในการหาอาหารเพื่อความอยู่รอด" หรือ "อาหารคือศักดิ์ศรีของคน" ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของอาหารในชีวิตประจำวัน ตัวอย่างการใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น: 1. เมื่อคุณมีเงินน้อย แต่ยังต้องซื้ออาหารเพื่อมีชีวิตอยู่ คุณอาจจะพูดว่า: "Tôi không có nhiều tiền, nhưng miếng ăn thì vẫn cần thiết" (ไทย: "ฉันไม่มีเงินมาก แต่การมีอาหารก็ยังจำเป็น") 2. ถ้าคุณเห็นคนที่ต้องทำงานหนักเพื่อหาอาหาร คุณอาจจะพูดว่า: "Miếng ăn là miếng nhục, họ đang cố gắng để sống" (ไทย: "อาหารคือศักดิ์ศรี พวกเขากำลังพยายามเพื่อดำรงอยู่") วลีสำคัญ: - "Miếng ăn" (มีเอ๊ง อาน) - อาหาร - "Miếng nhục" (มีเอ๊ง ญุก) - ศักดิ์ศรี ดังนั้น สำนวนนี้จึงสื่อถึงการมองเห็นความสำคัญของการทำงานและการต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งอาหาร และไม่ควรอายที่จะทำในสิ่งที่จำเป็นเพื่อความอยู่รอด